Ćwiczenia to coś więcej niż tylko poruszanie kończynami. Jest to złożony proces hydrauliczny.
Kiedy zaczynasz biegać, podnosić ciężary lub pływać, Twoje ciało przechodzi szybką zmianę fizjologiczną. Cel jest prosty: dostarczyć tlen do pracujących mięśni. Metoda wdrożenia jest zaskakująco agresywna.
Mechanika rozszerzenia naczyń
Pomyśl o naczyniach krwionośnych jak o wężach. Wąż ogrodowy przepuszcza pewną ilość wody. Wąż strażacki ze względu na większą średnicę i wyższe ciśnienie pozwala na znacznie większą przepustowość. Twoje mięśnie przekształcają się z węży ogrodowych w strażaków.
Zmiana ta nazywana jest rozszerzeniem naczyń.
Zaczyna się na poziomie komórkowym. Kiedy mięśnie kurczą się, zużywają ATP (trifosforan adenozyny), główną walutę energetyczną komórki. Proces ten nie jest „czysty”. W rezultacie powstają produkty uboczne metabolizmu. Należą do nich adenozyna, jony wodoru i dwutlenek węgla.
Te chemikalia nie pozostają na miejscu. Wyciekają z komórek mięśniowych do otaczających tkanek. Nagromadzenie tych substancji chemicznych wysyła bezpośredni sygnał do naczyń włosowatych – maleńkich, cienkościennych naczyń, które przenoszą krew do tkanek.
Sygnał reprezentuje rozkaz ekspansji.
Kapilary rozszerzają się. Ścieżka staje się szersza. Zwiększa się przepływ krwi.
Produkty uboczne pracy mięśni bezpośrednio powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych, umożliwiając dostarczenie większej ilości natlenionej krwi do najbardziej potrzebujących tkanek.
Wielkie przekierowanie krwi
Rozszerzenie naczyń wyjaśnia, dlaczego naczynia krwionośne stają się szersze. Ale to nie wyjaśnia, skąd pochodzi dodatkowa krew.
Kiedy rozpoczynasz intensywne ćwiczenia, Twoje ciało podejmuje trudną decyzję. Przedkłada ruch nad trawienie. Dostarczanie tlenu jest wyższe niż filtracja.
Proces ten jest kontrolowany przez współczulny układ nerwowy, część autonomicznego układu nerwowego, która kontroluje mimowolne funkcje, takie jak bicie serca i oddychanie.
Gdy tylko mózg wyczuje aktywność fizyczną, uruchamia reakcję współczucia. System ten stymuluje nerwy połączone z sercem i naczyniami krwionośnymi. Instrukcje są jasne: zmniejsz.
Rezultatem jest zwężenie naczyń.
Tętnice i żyły w całym organizmie, szczególnie te prowadzące do nieistotnych narządów, takich jak żołądek, jelita i nerki, ulegają zwężeniu. Naczynia krwionośne zwężają się. Przepływ krwi w tych obszarach jest zmniejszony.
Ale mięśnie są inne.
Mięśnie otrzymują ten sam sygnał współczulny, aby się kurczyć. Jednakże nie są mu posłuszni. Dlaczego? Ponieważ lokalne środowisko chemiczne tłumi sygnał systemowy. Wysokie stężenia produktów ubocznych metabolizmu w pracujących mięśniach powodują rozszerzenie naczyń.
System jest teraz podzielony.
Naczynia obwodowe są ściśnięte. Naczynia krwionośne w mięśniach rozszerzają się.
Ta różnica ciśnień powoduje przekierowanie. Z tych narządów odprowadzana jest krew, która powinna służyć do przetwarzania żywności lub filtrowania odpadów. Jest kierowany do mięśni.
Dlaczego to jest ważne?
Ta redystrybucja nie jest efektem ubocznym. Jest to główny mechanizm utrzymania sprawności fizycznej.
Bez tej zmiany pracujące mięśnie cierpiałyby z powodu braku tlenu. Serce rzeczywiście biłoby szybciej, ale gdyby naczynia krwionośne pozostały zwężone, dodatkowy rzut serca nie byłby w stanie dotrzeć do tkanki docelowej.
Ciało skutecznie „gaśnie światło w kuchni”, aby utrzymać przepływ energii w salonie.
To jest strategia przetrwania. Skuteczny. Bezwzględny. Niezbędny.
Być może zastanawiasz się, czy to przekierowanie powoduje długotrwałe uszkodzenie tych „nieistotnych” narządów. Na krótką metę organizm jest bardzo odporny.
