Er gaapt een enorme kloof tussen er dun uitzien en daadwerkelijk gezond zijn. Ik dacht altijd dat ik die kloof overbrugde door Splenda in mijn koffie te gieten en suikervrije Red Bulls te drinken. Ik voelde me slim. Ik voelde me gedisciplineerd. Ik had het mis.
Ik negeerde de waarschuwingen over kunstmatige zoetstoffen omdat ik verslaafd was aan cafeïne en goedkope calorieën. Wie wil de smaak van suiker opgeven zonder schuldgevoel? Maar hoe meer ik onderzocht wat er eigenlijk in die producten zit, hoe meer ik besefte dat ik mijn lichaam niet van brandstof voorzag – ik gaf het chemicaliën.
Dit is de reden waarom ik ben gestopt met het drinken van de ‘suikervrije’ hype, en wat je misschien zou willen overwegen voordat je erin stapt.
Het etiket ‘Suikervrij’ is vaak misleidend
Laten we eerst de grootste mythe aanpakken: suikervrij betekent niet calorievrij.
Veel mensen gaan ervan uit dat als op een verpakking ‘suikervrij’ of ‘vetvrij’ staat, dit een dieetvriendelijke keuze is. Dat is het niet. Fabrikanten voegen vaak andere ingrediënten toe om de textuur en het volume van suiker te vervangen. Deze vervangingen kunnen zelf veel calorieën bevatten. Erger nog, recente onderzoeken suggereren dat deze zoetstoffen eerder honger veroorzaken dan onderdrukken.
Er zijn ook producten die als gezond worden bestempeld en die de bloedsuikerspiegel net zo snel laten stijgen als suiker. Denk aan suikervrije koekjes. Ze worden vaak gemaakt met witte bloem. Witte bloem wordt snel afgebroken tot glucose. Je vermijdt dus de suiker, maar je krijgt nog steeds een bloedsuikercrash. Het etiket is een valstrik.
Aspartaam en de angstfactor
Aspartaam is overal. Je kent het onder namen als NutraSweet, Equal of Canderel. Het is de standaard chemische zoetstof in veel light frisdranken en kauwgom.
De mogelijke bijwerkingen die in verschillende gezondheidsrapporten worden vermeld, klinken als fictie. We hebben het over hallucinaties, toevallen en verbanden met hersentumoren. Terwijl regelgevende instanties debatteren over de veiligheidsniveaus, maakt de enorme hoeveelheid verontrustende anekdotische rapporten en opkomend onderzoek het moeilijk om de consumptie ervan te rechtvaardigen voor een paar bespaarde calorieën. Is het het risico waard?
Splenda’s impact op organen
Ik was dol op Sucralose (merknaam Splenda). Het was mijn doel. Dat veranderde toen ik las over de fysiologische impact.
Recente dierstudies geven aan dat sucralose ervoor kan zorgen dat de lever en de nieren groter worden. Het kan ook de thymus doen krimpen, die een sleutelrol speelt in het immuunsysteem. Wanneer Sucralose wordt afgebroken, ontstaan er bijproducten zoals dichloorfructose. Deze verbindingen zijn niet voldoende getest op mensen.
De gemelde bijwerkingen zijn niet slechts kleine ongemakken. Ze omvatten:
* Huiduitslag
* Paniekaanvallen
* Diarree
* Hoofdpijn
* Blaasproblemen
* Maagpijn
Deze symptomen dekken niet eens de ernstiger beschuldigingen. Sommige recente onderzoeken hebben alarm geslagen over mogelijke kankerverwekkende effecten. Moeten we de risico’s van kanker over het hoofd zien ter wille van een caloriearme drank? Waarschijnlijk niet.
Het milieuafval
Er is nog een invalshoek die zelden ter sprake komt: verspilling.
Loop een willekeurige coffeeshop binnen. Kijk naar de balie. Kijk naar de prullenbak. Je zult waarschijnlijk een berg ongebruikte kunstmatige zoetstofpakketten zien. Dit zijn kunststoffen en chemicaliën voor eenmalig gebruik, weggegooid voor een product dat veel mensen nog steeds onaangenaam of ineffectief vinden voor gewichtsverlies.
We dumpen hulpbronnen in het milieu om een industrie te ondersteunen die mogelijk schade toebrengt aan ons lichaam. Het voelt verspillend. Het voelt onnodig.
Wat te gebruiken in plaats daarvan
Als je zoetigheid nodig hebt, wend je dan tot de natuur. Je hoeft niet helemaal te stoppen met suiker, maar je kunt de synthetische dingen vervangen door alternatieven die je lichaam herkent.
Goede opties zijn onder meer:
* Honing
* Biologische ahornsiroop
* Melasse
* Datum suiker
* Bruine rijstsiroop
* Stevia
Deze natuurlijke zoetstoffen zijn minder bewerkt. Ze zullen niet op dezelfde manier grote schade aanrichten aan je organen. Bovendien helpt u, door de natuurlijke productie te ondersteunen, de vraag naar giftige kunstmatige alternatieven te verminderen.
Ik vind ze ook lekkerder smaken. De chemische nasmaak van aspartaam of sucralose is moeilijk te negeren als je eenmaal oplet.
De verschuiving gaat niet alleen over gezondheid. Het gaat erom eerlijk te zijn tegen jezelf over wat je in je lichaam stopt. Je hoeft niet perfect te zijn. Maar misschien kun je beginnen met het lezen van het etiket. De ‘suikervrij’-badge is misschien wel het minst gezonde ding op de verpakking.
