William Smelley zmienił nasze rozumienie porodu. Nie tylko rodził dzieci. Nauczał nauki leżącej u podstaw tego procesu. Smellie urodził się w Lanark w Szkocji w 1697 roku i przez 20 lat praktykował na wsi, zanim przeniósł się do Londynu. Jego cel był prosty. Chciał uczyć położne i studentów medycyny naukowego podejścia do porodu. Przed nim nie było żadnego formalnego systemu.
Podjął odważne podejście do edukacji. Smelley zaoferował, że biednym kobietom za darmo dostarczy dzieci. Warunek był taki, że jego uczniowie musieli przestrzegać. Strategia ta rozwiązała dwa problemy. Pomagała tym, których nie było stać na opiekę medyczną. Wykształciło także nowe pokolenie wysoko wykwalifikowanych specjalistów w dziedzinie medycyny. Był to wczesny krok w kierunku standardu, jaki mamy dzisiaj, pod okiem wysoko wykwalifikowanych specjalistów.
Wynalezienie instrumentów i opis mechanizmu porodu
Smellie był kimś więcej niż tylko nauczycielem. Był wynalazcą. Stworzył kleszcze położnicze, które pomagały przy trudnych porodach. Jednak jego najtrwalszym wkładem nie był instrument. Oto jego wyjaśnienie „mechanizmu porodu”. Dokładnie opisał, jak główka dziecka dopasowuje się do zmieniającego się kształtu kanału miednicy. To zrozumienie pozostaje kamieniem węgielnym położnictwa i edukacji położniczej.
Jego dzieła ugruntowały jego dziedzictwo. Tablice anatomiczne (1754) i trzytomowy traktat Teoria i praktyka położnicza (1752–1764) są nadal używane jako materiały referencyjne. Dostarczają konkretnych szczegółów na temat metod, które wcześniej były przedmiotem domysłów.
Smellie zmarł w Lanark w marcu 1763 roku. Jego metody przekształciły położnictwo z czysto tradycyjnej praktyki w zdyscyplinowaną dziedzinę medycyny. Do dziś opieramy się na jego obserwacjach. Pytanie brzmi, czy w pełni rozumiemy głębokość jej wpływu na współczesną opiekę zdrowotną nad matką i dzieckiem.
