Hoe #GenoAuriemma een UConn-basketbaldynastie voor dames opbouwde
Geno Auriemma coacht niet alleen basketbal. Ze vormde het weefsel van de vrouwensport, beginnend met haar jeugd in Pennsylvania en eindigend met een indrukwekkende carrière. Geboren in Italië, verhuisde zijn familie toen hij zeven jaar oud was. Hij begon niet bovenaan. Tijdens haar studie aan de Westchester State University diende ze als assistent voor het damesteam van St. Joseph’s University en was ze actief in de frontlinie.
Na zijn afstuderen in 1981 zette hij zijn carrière voort door zich aan te sluiten bij de technische staf van de Universiteit van Virginia. Maar in 1985 veranderde alles. Auriemma wordt hoofdtrainer bij de Universiteit van Connecticut. Hij verbeterde niet alleen het team; Hij maakte van het programma een nationale krachtpatser. De Huskies wonnen gewoon niet. Zij domineren.
Een recordreis naar het kampioenschap
Wat Auriemma’s coachingcarrière bij UConn zo opmerkelijk maakt, is zijn consistentie. Dat vertaalt zich naar een recordaantal van 12 NCAA Nationale Kampioenschappen. Dit aantal alleen al is voldoende om een carrière te definiëren. Hij leidde het team echter naar zes ongeslagen seizoenen. Het is onmogelijk om zo’n perfecte snelkookpan te creëren.
De tijdlijn van deze kampioenschappen lijkt op de geschiedenis van het moderne damesbasketbal. Het eerste kampioenschap werd gehouden in 1995, waarna 2000 begon. Begin jaren 2000 wonnen ze tussen 2002 en 2004 drie opeenvolgende kampioenschappen. Deze dynastie wankelde nooit. In 2009 en 2010 wonnen ze opnieuw. Toen kwam de meest dominante periode. Van 2013 tot en met 2016 wonnen ze het kampioenschap vier jaar op rij. Het laatste kampioenschap was in 2025, wat laat zien dat deze auto echt nooit stopt.
Coachen van de beste spelers ter wereld
Auriemma’s invloed reikt tot ver buiten Storrs. Hij leidde jarenlang het Amerikaanse nationale basketbalteam. De resultaten zijn onmiddellijk en onmiskenbaar. Hij leidde zijn team naar gouden medailles op de Olympische Spelen van 2012 en 2016. Hij won ook het wereldkampioenschap in 2010 en 2014.
Hoe behouden we uitmuntendheid al meer dan 40 jaar? Het antwoord ligt in de strenge normen die hij vanaf dag één stelde. Hij maakte van de universiteit een fabriek van winnaars. Hij maakte het Amerikaanse nationale team onverslaanbaar. De prijzen stapelden zich op. Een ongeslagen seizoen is de laatste regel. De rest van het land probeert alleen maar in te halen. Het gaat niet alleen om het winnen van het spel. Het gaat over het herschrijven van de mogelijkheden. En de lijst met kampioenen blijft groeien.
