Zonnebrand is waardeloos. Maar onderzoekers ontdekten iets interessants. Ze testten een vrucht die zou kunnen helpen.
Het zijn druiven. 🍇
Niet zomaar een tussendoortje. Een klinische interventie.
De studie
Het team publiceerde dit in ACS Nutrition Science. Ze namen 29 mensen mee. Ze gaven ze gevriesdroogd druivenpoeder. Twee weken achtereen. Het was het equivalent van drie porties per dag.
Voordat de druiven begonnen, namen ze huidbiopten. Vier monsters van elke persoon. Eén plek verborgen voor de zon. Eén plek blootgesteld aan UV-straling. Ze deden het opnieuw na de eetfase. Dat zijn 116 biopsieën. Totaal.
Ze keken naar genactiviteit. UV-schademarkeringen. Bloedvetprofielen.
Bij een eerdere uitvoering van deze test werd ongeveer 30% van de vrijwilligers zwaarder. Er was meer zon nodig om ze rood te kleuren. Maar de overige 70%? Geen zichtbare verandering. Hun huid werd nog steeds gemakkelijk rood.
De nieuwe studie zoomde in op die non-responders. Met name de vier mensen die geen uiterlijke tekenen van verbeterde UV-bestendigheid vertoonden.
Kregen ze niets?
Onzichtbaar pantser
Nee.
Ze keken naar malondialdehyde. Of MDA. Het is een vervelend bijproduct van het afbreken van celmembranen. UV-stralen raken het vet in uw huid. Het vet splitst. MDA is wat er nog over is.
Na het eten van de druiven daalde de MDA. Bij iedereen. Inclusief de vier die bij de oppervlaktetests geen verbeterde veerkracht vertoonden.
Hun huid vocht tegen betere schade. Je kon het gewoon niet zien.
Het ouderwetse antwoord zou ‘antioxidanten’ zijn. Druiven bevatten flavonoïden. Ze neutraliseren vrije radicalen. Eenvoudige wiskunde.
Deze onderzoekers geloven niet in de simpele wiskunde. Ze denken dat het complexer is. Ze vermoeden dat de druiven niet alleen schade opruimen. Het zijn schakelaars.
Darm tot huid
Hoe praten druiven in je maag met genen in je gezicht?
Voer de darm-huid-as in.
Plantaardige stoffen uit druiven drijven niet zomaar intact door je darmen. Ze ontmoeten je microbioom. De bacteriën breken ze af. Verander ze in nieuwe moleculen. Deze nieuwe dingen reizen door bloed. Bereik de huid.
Daar. Ze vertellen genen dat ze moeten worden ingeschakeld.
Deze studie toont genveranderingen in huidweefsel. Geen bloed. Nooit eerder gerapporteerd voor druivenconsumptie in menselijke huidcellen.
Elke persoon reageerde anders. Individuele variatie is enorm in de biologie. Maar er was een patroon. Tijdens alle vier de diepgaande onderzoeken kwamen genen die verband hielden met keratinisatie naar voren.
Wat is keratinisatie?
Het is het proces waarbij de buitenste laag van je huid verhardt. Als een schild. Het houdt water binnen. Ziekteverwekkers buiten. Het maakt de huid steviger. Elastischer.
De bescherming gaat niet alleen over het voorkomen van roodheid. Het gaat om structurele integriteit.
Bloedvetten ook
Het zijn niet alleen genen. Het is chemie.
Ze controleerden de bloedvetprofielen. Lipiden.
Bij iedereen kwamen twee typen voor: fosfatidylserine en fosfatidylcholine. Deze vetten staan bekend om hun barrièrefunctie. Ontstekingsremmend. Anti-veroudering.
Ook de celsignalerende vetten stegen. De gegevens zijn nog steeds rommelig om volledig te interpreteren. Maar de consistentie is moeilijk te negeren. Alle vier de deelnemers zagen dezelfde lipidenverschuivingen.
Annuleer uw zonnebrandcrème niet
Een waarschuwing. Dit onderzoek werd betaald door de California Table Grape Commission. En wie eet er dagelijks drie porties druiven? Waarschijnlijk niet jij. Tenzij je echt van rozijnen houdt.
En luister. Het eten van druiven is geen zonnebrandcrème.
Dit betekent niet dat je tien uur op het strand kunt zitten snoepen van rood pitloos en prima kunt verwachten.
Bescherming tegen de zon is verplicht. SPF is niet optioneel. Druiven zijn een bijrol. Misschien een goede. Maar niet de leiding.
Eet dus de druiven. Voor de darmen. Voor de genen. Misschien. Maar houd de SPF bij de hand. Je weet waarom.
Weten we of bosbessen hetzelfde doen? Of kersen? Waarschijnlijk. Maar niemand controleert die genen momenteel. Gewoon druiven. 🍒
