Het debuutseizoen was elektrisch. Caitlin Clark is niet zomaar lid geworden van de WNBA; ze herschreef de regels over wat een groentje kan doen. Met een gemiddelde van 19,2 punten, 5,7 rebounds en maar liefst 8,4 assists per wedstrijd speelde ze het spel niet zomaar. Ze heeft het veranderd.
De statistieken zijn onmogelijk te negeren. Clark verbrak het seizoensrecord voor de meeste assists met 337. Ze werd ook de hoogst scorende rookie in de competitiegeschiedenis met 769 punten. Dit zijn niet zomaar cijfers. Het zijn tekenen van een culturele verschuiving.
Haar optreden deed iets wat de Indiana Fever al bijna tien jaar niet meer had gezien. Het team klauwde zich een weg terug naar het ‘postseason’. Het was hun eerste playoff-optreden sinds 2016. De druk was enorm. De verwachtingen waren torenhoog.
Ze verloren in de openingsronde. Die realiteit prikt. Maar het doet niets af aan wat Clark heeft bereikt. Haar stuk droeg een franchise van de onderkant van het klassement tot relevantie.
De Liga merkte dit meteen op. Clark werd uitgeroepen tot WNBA’s Rookie of the Year. Het was een unaniem besluit. Een bewijs van hoeveel ze het team en de sport heeft geholpen.
De play-off-uitgang van The Fever was niet het einde van het verhaal. Het was nog maar het openingshoofdstuk. De nalatenschap van Clark is al veilig. Wat er daarna gebeurt is de vraag.
