Schimmelinfecties zijn een veelvoorkomend gezondheidsprobleem, vooral voor vrouwen; tot 75% krijgt er tijdens hun leven minstens één mee. Hoewel ze niet geclassificeerd zijn als seksueel overdraagbare aandoeningen (soa’s), rechtvaardigt hun verband met seksuele activiteit – en het risico op HIV – begrip. De voornaamste oorzaak is overgroei van Candida, vaak veroorzaakt door antibiotica, hormonale verschuivingen of een verzwakt immuunsysteem.
Hoe schimmelinfecties zich ontwikkelen
Schimmelinfecties, ook wel candidiasis genoemd, worden doorgaans niet via seks verspreid. Ze ontstaan wanneer het natuurlijke evenwicht van micro-organismen in het lichaam wordt verstoord, waardoor Candida -gisten zich buitensporig kunnen vermenigvuldigen. Veel voorkomende triggers zijn onder meer:
- Antibioticagebruik, dat zowel nuttige als schadelijke bacteriën doodt.
- Hormonale schommelingen als gevolg van anticonceptie, zwangerschap of menstruatiecycli.
- Een onderdrukt immuunsysteem of ongecontroleerde diabetes.
- Irriterende producten zoals geparfumeerde zeep of strakke kleding die vocht vasthoudt.
Symptomen bootsen vaak soa’s na: vaginale jeuk, branderig gevoel, pijn, roodheid en abnormale afscheiding. Deze overlap kan verwarring veroorzaken, maar de onderliggende oorzaken zijn verschillend.
De link met HIV: een cruciale connectie
Hoewel het op zichzelf geen soa is, hebben schimmelinfecties een gedocumenteerde link met hiv/aids. HIV verzwakt het immuunsysteem, waardoor individuen vatbaarder worden voor opportunistische infecties zoals candidiasis. Recidiverende schimmelinfecties (vier of meer per jaar) komen vaak voor bij vrouwen met HIV en kunnen moeilijker te behandelen zijn.
Omgekeerd kan een schimmelinfectie het HIV-risico verhogen. De ontsteking die het veroorzaakt trekt witte bloedcellen aan, waarvan sommige HIV kunnen infecteren. Gevoeliger cellen in de vagina creëren meer kansen voor het virus om binnen te dringen als ze worden blootgesteld. Condoomgebruik is essentieel tijdens een schimmelinfectie, vooral als de HIV-status van uw partner onbekend is. Antischimmelcrèmes kunnen latex verzwakken, dus onthouding is het veiligst totdat de infectie verdwijnt.
Mannen en schimmelinfecties
Mannen zijn niet immuun. Schimmelinfecties bij mannen komen meestal voor in warme, vochtige gebieden zoals onder de voorhuid. Hoewel overdracht via een vrouwelijke partner mogelijk is (ongeveer 15% van de mannen kan huiduitslag krijgen), komt dit minder vaak voor. Risicofactoren zijn onder meer slechte hygiëne, onbesneden penissen, antibioticagebruik en diabetes.
Voorbij vaginale infecties: anale schimmelinfecties
Schimmelinfecties kunnen ook anaal voorkomen, wat een weerspiegeling is van vaginale oorzaken: strakke kleding, slechte hygiëne of candida-ophoping die vanuit de darmen reist. Net als vaginale infecties is anale candidiasis geen soa, maar kan deze zich verspreiden via onbeschermde anale seks.
Wanneer moet u een arts raadplegen?
De meeste schimmelinfecties verdwijnen met een vrij verkrijgbare behandeling of een behandeling op recept. Ernstige symptomen zoals intense jeuk, zwelling of zweren vereisen echter medische aandacht. Als de symptomen na de behandeling aanhouden, kan het een nieuwe infectie zijn, dus de diagnose is van cruciaal belang.
** Kortom: ** Hoewel schimmelinfecties zelden ernstig zijn, kunnen ze ongemak veroorzaken. Seksuele activiteit tijdens een infectie kan de genezing vertragen en mogelijk het HIV-risico verhogen. Een goede behandeling en voorzichtigheid zijn essentieel. Raadpleeg altijd een arts als de symptomen niet verbeteren of als u niet zeker bent van de oorzaak.
