病理学が厳密な科学になる前、医師はしばしば推測をしていました。 彼らは症状を観察し、治療を提供しますが、体の内部 で何が起こっているのかを実際には理解していません。 1682 年にイタリアのフォルリではありませんでした。 彼はそこに実際の家があることを証明した。
の仕事は、患者が感じていることと外科医 が見ているものの間のギャップを埋めるものです。 彼は、特定の疾患を臓器の構造変化と結びつける分野であ る「病的解剖学」の創始者として広く認められています。 これは単なる学術的な好奇心ではありませんそれは医療の実践方法を変えました。
Van student tot anatomiedemonstrant
Zijn reis begint in Bologna. Hij voltooide zijn diploma’s in filosofie en geneeskunde in 1701. Zijn feitelijke opleiding begon echter onder Antonio Maria Valsalva, een beroemde anatoom uit die tijd. Morgagni trad op als aanklager en hielp Valsalva bij het schrijven van zijn beroemde verhandeling De Aure Humana, gepubliceerd in 1704.
Dit is veel werk. Binnenoorchirurgie vereist precisie. Morgani regeert.
Uiteindelijk verving hij Valsalva als dissectiedemonstrant. Hij bleef echter niet lang in Bologna. Hij verhuisde naar Padua. Dat is waar het academische landschap verandert. In 1710 werd hij hoogleraar geneeskunde. Vijf jaar later werd hij hoogleraar anatomie. Hij geeft niet alleen theorie. Hij bereidde zijn lichaam voor op het studeren.
Bewijs uit de autopsiekamer
Zijn reputatie voor nauwkeurigheid ontwikkelde zich al vroeg. Tussen 1706 en 1719 publiceerde hij Adversaria Anatomica. Dit zijn gedetailleerde opnames van zijn autopsie. Ze toonden een scherp oog voor detail dat in die tijd zeldzaam was. Hij merkte een verandering op. Hij registreerde afwijkingen. Hij negeerde de rommelige realiteit van het menselijk lichaam niet.
Zijn magnum opus werd echter pas in 1761 gepubliceerd. De Sedibus et Causis Morborum per Anatomen Indagatis (vertaald als “Anatomische studie van de delen en oorzaken van ziekten”*) veranderde alles.
Waarom is dit belangrijk? Omdat het oorzaak en gevolg met elkaar verbindt.
Dit boek bevat 640 anatomische gegevens. Morgani onderzocht elke centimeter van zijn lichaam. Hij is op zoek naar de ‘oorzaak’ van de ziekte. Waar is de schade? hoe ziet het eruit? Hij heeft een patroon gevonden. Hartziekten manifesteren zich als structurele veranderingen in het hart. Longproblemen houden verband met schade aan het longweefsel.
“Hij was de eerste die aantoonde dat diagnose, prognose en behandeling gebaseerd moeten zijn op een grondig begrip van de anatomische toestand.”
Dit was een directe uitdaging voor de heersende theorie van die tijd. Veel artsen vertrouwen nog steeds op humorale theorie en abstracte concepten. Morgani wees naar het orgel. Hij wees naar de wond.
临床医生,而不仅仅是理论家
人们很容易将莫尔加尼视为一位超然的观察者。他不是。
他保持着积极的临床实践。 他治疗病人。 他看到了他们的症状。 这种反馈循环是革命性的。
他从未试图将病理解剖学 与临床医学隔离开来。 他不希望它成为一门远离实际需要的独立科学。 他想要它
